Het Naamwoordelijk Gezegde (nwg)

Hoe vind je het naamwoordelijk gezegde?

Een naamwoordelijk gezegde bestaat uit:

een koppelwerkwoord
soms één of meer hulpwerkwoorden
een naamwoordelijk deel (bijvoorbeeld een beroep of eigenschap)

Naamwoordelijk gezegde = koppelwerkwoord + (soms hulpwerkwoorden) + naamwoordelijk deel

Het koppelwerkwoord (en eventuele hulpwerkwoorden) noem je samen het werkwoordelijk deel. Het andere stuk – dat iets zegt over het onderwerp – noem je het naamwoordelijk deel.

De 9 koppelwerkwoorden

Voordat je het nwg kunt herkennen, moet je weten welke werkwoorden koppelwerkwoorden zijn. Leer deze uit je hoofd:

zijn, worden, blijven, blijken, lijken, schijnen, heten, dunken, voorkomen

Als je in een zin één van deze werkwoorden tegenkomt, is er misschien een naamwoordelijk gezegde. Maar let op: niet altijd!

Hoe weet je of het echt een nwg is?

Zoek een koppelwerkwoord in de zin
Kijk of het naamwoordelijk deel iets zegt over het onderwerp
Dan heb je te maken met een naamwoordelijk gezegde

Voorbeelden

Voorbeeld 1:

Ik ben voetballer.
→ ben = koppelwerkwoord (vervoeging van ‘zijn’)
→ voetballer = zegt iets over het onderwerp ‘ik’
Naamwoordelijk gezegde: ben voetballer
Werkwoordelijk deel: ben
Naamwoordelijk deel: voetballer

Voorbeeld 2:

Mijn vriend is dertig jaar.
→ is = koppelwerkwoord
→ dertig jaar = zegt iets over ‘mijn vriend’
Naamwoordelijk gezegde: is dertig jaar
Werkwoordelijk deel: is
Naamwoordelijk deel: dertig jaar

Voorbeeld 3:

Zij blijft rustig.
→ blijft = koppelwerkwoord
→ rustig = eigenschap van ‘zij’
Naamwoordelijk gezegde: blijft rustig

Voorbeeld 4:

De leraar heet Bart.
→ heet = koppelwerkwoord
→ Bart = naam van de leraar
Naamwoordelijk gezegde: heet Bart

Let op

Een zin met een naamwoordelijk gezegde heeft nooit een lijdend voorwerp. Het gezegde zegt wat of hoe het onderwerp is, niet wat het doet.

Oefeningen

Leer de koppelwerkwoorden

Klik het naamwoordelijk gezegde aan